Zakończenie oblężenia

W czasach średniowiecza poddanie się nie zawsze było oznaką braku honoru. Niekiedy, na przykład podczas oblężeń mogło być to jedyne sensowne rozwiązanie. Podstawowym obowiązkiem broniących twierdzy oddziałów było utrzymywanie się tak długo, na ile pozwalają zapasy. Najczęściej jednak obrońcy musieli oczekiwać do czasu pojawienia się posiłków, lub też otrzymania wiadomości na temat tego czy posiłki w danym przypadku nadejdą czy też nie ma co liczyć na odsiecz. Jednym ze sposobów, jakie stosowano, o ile oczywiście oblężenie trwało odpowiednio długo, było wykupienie się obrońców. Jeśli dysponowali oni odpowiednią ilością złota, mogli wykupić się oblężenia i poddać twierdze. Takie poddanie się wymagało w wielu przypadkach konieczności prowadzenia długotrwałych negocjacji, jednak dla obu stron mogło być to rozwiązanie korzystne. Atakujący nie tylko nie ryzykowali wtedy życia swoich żołdaków, ale też mogli zyskać złoto, które w innym przypadku mogło by zostać ukryte. W takim przypadku też nie dochodziło do zniszczenia samej twierdzy co jest jak najbardziej dodatkowym i istotnym atutem.