Dlaczego włócznia?

W przy początkach średniowiecza bardzo często stosowano uzbrojenie takie jak włócznie. Wynika to z kilku prostych przyczyn. Po pierwsze w grę wchodzi aspekt ekonomiczny. Zdecydowanie taniej jest wyposażyć setki, a czasem i nawet tysiące wojaków we włócznie, aniżeli przygotować dla każdego z nich miecz. Wielką zaletą włóczni jest także i to, że nawet słabo wyszkolony wojownik jest w stanie zadać przeciwnikowi groźne, bo kłute rany, które bardzo ciężko jest nawet w przypadku gdy przeciwnik nie zostanie zraniony śmiertelnie wyleczyć. Włócznia też ma o wiele większy zasięg dzięki czemu piechota była w stanie bronić się przed kawalerią. Zdarzało się jednak niekiedy iż wojownicy używali w walce na z bliska dodatkowego uzbrojenia, które było w takim zwarciu zdecydowanie poręczniejsze i mogło lepiej się sprawdzić niż włócznia. Uzbrojenie to stanowić mogły topory czy też sztylety, które znakomicie sprawdzały się w walce ze słabo opancerzonym przeciwnikiem, niemniej to jednak włócznia stanowiła główne uzbrojenie wielu formacji wojskowych, a taktyka polegała na nie dopuszczeniu wroga do siebie wykorzystując niewątpliwą przewagę jaką daje długość takiej broni. Używający ich wojownicy najczęściej pozostawali ukryci za tarczami.