Średniowieczna sztuka wojenna

Władcy zasadniczo od początku dziejów toczyli między sobą wojny. Powody mogły być różne, ale zawsze, do prowadzenia wojen potrzebni byli żołnierze. Co prawda może się to nieco w przyszłości zmienić, ale w okresie gdy powstawała Polska, czyli około 1000 lat temu, bardzo powszechne były określone formacje wojskowe. Pomimo tego iż okres ten nazywany jest co prawda średniowieczem, to próżno szukać by było w owych czasach zakutych w zbroję rycerzy.
W okresie tym dominowały zdecydowanie inne formacje wojskowe. Trzonem armii przez wiele lat byli w naszym kraju, ale także i u naszych sąsiadów tarczownicy oraz tak zwani pancerni. W tym momencie warto by było się zatrzymać i powiedzieć kilka słów o tarczownikach właśnie. Jak sama nazwa wskazuję ochronę owych wojaków stanowiła tarcza. W zależności od okresu kształt takiej tarczy mógł być zróżnicowany. W czasach gdy tego rodzaju formacje dopiero powstawały, tarcze były okrągłe, ale nie przesadnie duże. Z uwagi na fakt iż tarcza była praktycznie jedynym elementem uzbrojenia jakim tarczownicy dysponowali, z czasem rozsądne stało się iż kształt tarczy zmienił się przybierając o wiele bardzo podłużny kształt tak, przypominający łzę. Taka tarcza dawała o wiele lepszą ochronę, gdyż skrywać mogła o wiele większą powierzchnię ciała. Materiał z jakiego wykonywana byłą tarcza, praktycznie się nie zmieniał przez lata tarcze tego rodzaju wykonywano z drewna, które dodatkowo obciągano skórą. Czasem, i to nie wszyscy żołnierze wchodzący w skład takiej formacji mogli dysponować także skórzanym odzieniem, które dawało jako taką ochronę przed ciosami wroga. Czym więc walczył tarczownik? W owych czasach włócznie z wielu względów były zdecydowanie powszechniej stosowane niż miecze czy też inne uzbrojenie kojarzone ze średniowieczem, tak więc nie powinno dziwić, iż właśnie w tego rodzaju oręż wyposażeni byli sami tarczownicy.